Meer dan 218 miljoen kindarbeiders op de wereld leven in armoede, met weinig hoop op een beter leven. Het is tijd om een einde te maken aan kinderarbeid. Laat merken dat je kinderarbeid niet accepteert en bouw mee aan Child Labour Free Zones.
 

In ontwikkelingslanden

Van werk naar school
In ontwikkelingslanden voeren lokale partners van 'Stop kinderarbeid - School de beste werkplaats' campagne en leggen enthousiaste vrijwilligers uit hoe belangrijk het is dat kinderen naar school gaan en hoe het gezin - ook zonder werkende kinderen - kan rondkomen. Zo raken ouders en kinderen ervan overtuigd dat school de beste werkplaats is. Dan zijn ouders bereid oplossingen te zoeken om hun kind op school te houden. Omdat ze weten dat iedereen daar uiteindelijk beter van wordt.

Verplicht, gratis en toegankelijk onderwijs is heel belangrijk in de strijd tegen kinderarbied. Via speciale ‘brugscholen' waar kinderen worden bijgespijkerd in lezen en schrijven, worden kinderen begeleid van de werkplaats naar de schoolkbank. In de Child Labour Free Zones wordt er natuurlijk ook goed op gelet dat de kinderen die al naar school gaan geen ‘drop-outs' worden. De overheid wordt gewezen op haar plicht goed onderwijs te bieden en te controleren of alle kinderen ook op school blijven.

Marorhri is een schoolmeisje in India
Van katoenplantage naar klaslokaal
Marorhri is een meisje in India. Een schoolmeisje nu, maar dat was kort geleden wel anders. Toen maakte ze lange werkdagen en had ze geen uitzicht op een zonnige toekomst. Lees hier haar verhaal.

Ik word later Indira Gandhi
"Als ik in de vakantie terugga naar mijn dorp, leer ik mijn moeder schrijven", vertelt Marohri, een 13-jarig meisje uit Andra Pradesh (Zuid-India). Ook al is ze een tiener, ze heeft al zeven jaar lang full time gewerkt, net als de meeste meisjes in het kamp in het kleine stadje Suryapat. Zij woont en leeft daar in een schoolkamp, samen met een groep van veertig jonge meisjes.

Lange dagen, giftige stoffen
Zeven jaar lang werkte Mahrori op de plaatselijke katoenplantage. Iedere morgen liep ze kilometers naar de plantage, waar ze tien uur lang een chemisch groeimiddel op de katoenplanten spoot. Het lokale katoen wordt verkocht aan internationale bedrijven die er kleren van maken. En die kleren worden gedragen door mensen in de hele wereld. "Zelfs nu nog heb ik door die giftige stoffen soms problemen met mijn ademhaling", vertelt Mahrori.

School
Een jaar geleden stuurden Mahrori's ouders haar voor het eerst naar school. Vrijwilligers van de MV Foundation, een Indiase organisatie die kinderarbeid bestrijdt, heeft hen overtuigd dat dit beter was voor Mahrori en voor haar familie.

In de omgeving van Mahrori's dorp is geen school, dus verhuisde het meisje naar het schoolkamp in Suryapata. In de vakanties gaat ze terug naar huis en dan is ze heel blij om weer even bij haar ouders te zijn. Net als de meeste meisjes in het dorp hoopt ze later lerares te worden, "of Indira Gandhi".